"Dziewczynka w czerwonym płaszczyku"- Roma Ligocka

Autor: Roma Ligocka
Tytuł: Dziewczynka w czerwonym płaszczyku
Liczba stron: 462
Data wydania:
Forma: książka papierowa
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie

O "Dziewczynce.. " słyszałam już przed przeczytaniem. Czytałam też inne książki napisane przez Romę Ligocką np "Dobre dziecko" czy "Wolną miłość". Siłą rzeczy było wiadome, że dotrę i do tej.
Po tematyce spodziewałam się bardzo wiele, przede wszystkim wzruszeń.
Muszę przyznać, że chyba się zawiodłam. Słowo "chyba" zostało użyte z premedytacją bo nie za bardzo wiem, jak ją ocenić. Owszem, książka nie zła, podobała mi się, ale czegoś mi brakowało. Być może, jak to bywa czasami, mocno zasugerowałam się opisem i czekałam na opowieść o życiu w krakowskim getcie, o codzienności, dniach tam spędzonych.
Tymczasem o powyższym jest tam bardzo niewiele. To książka autobiograficzna. Roma Ligocka, dawniej Liebling  spisała swoje wspomnienia. Dziwiły mnie tak dokładnie opisane wspomnienia z dzieciństwa, Roma zna je zapewne z opowieści innych. Dziecięce lata pisarki(choć nie tylko) nie były usłane różami, zawsze musiały uciekać przed kimś, ukrywać się.
Wspomnienia wydają się być relacjonowane w sposób pozbawiony emocji, mało ciekawy, ale tak się tylko wydaje. Tylko sama Roma wie ile kosztował ją "powrót" do tych czasów. Tak naprawdę dzięki takiemu opisowi są jeszcze bardziej ciekawe, jeszcze bardziej nacechowane emocjami i wzruszające.
Tym, co najbardziej zapadło mi w pamięć jest okładka i zdjęcia, które podczas lektury mamy okazję obejrzeć.

"Dobre dziecko"- Roma Ligocka

Autor: Roma Ligocka
Tytuł: Dobre dziecko
Liczba stron: 284
Data wydania: 2012 r.
Forma: książka papierowa
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie

Wracają wspomnienia... To właśnie książką "Wolna miłość" Romy Ligockiej rozpoczęła się jakiś rok temu moja współpraca z Wydawnictwem Literackim.
Dziś chcę co nieco powiedzieć kolejnej książce tej autorki, mianowicie o książce "Dobre dziecko". Wprawdzie powinnam najpierw przeczytać "Dziewczynkę w czerwonym płaszczyku", ale niestety jakoś nie udało mi się dotrzeć do niej. Myślałam, że bardzo dużo tracę i bez "Dziewczynki..." nie mogłabym sobie poradzić i zagłębić się w szczegółach a tutaj zaskoczenie: nie ma żadnego problemu w poznawaniu wydarzeń, nie ma odniesień do tego, co było wcześniej, a jeśli już to są to konkretne wspomnienia i są opisane.
Książka może spodobać się szczególnie starszym osobom, które doświadczyły trudów wojny, mają wspomnienia z tego okresu. Ale nie tylko. Również mnie, dwudziestolatkę książka wprowadziła w stan zadumy, wbiła w fotel i spowodowała, że trudno mi było ją odłożyć.
To autobiografia, ale czyta się ją jak dobrą powieść. Roma Ligocka pisze o trudnym życiu kobiety, która kocha żonatego mężczyznę (czas "akcji" to lata lekko powojenne czyli połowa XX wieku). Pisze o swojej mamie, jej wdowieństwie, o życiu z nią, o swojej szkole i braku koleżanek.
Naprawdę polecam tę książkę. Warto też zapoznać się z resztą twórczości Romy Ligockiej.

"Wolna miłość"- Roma Ligocka

Autor: Roma Ligocka
Tytuł: Wolna miłość
Liczba stron: 184
Data wydania: 2013
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie

To pierwszy egzemplarz, który recenzuję w ramach współpracy z Wydawnictwem Literackim. Przyznam, że trochę trudne to zadanie ponieważ nie miałam jeszcze styczności z literaturą tej autorki. Myślę, że to nadrobię bo to co pisze podobało mi się. Zostałam troszkę wprowadzona w błąd i tytułem i opisem- wszystko wskazywało na to, ze to książka o miłości w dojrzałym wieku.
O takiej miłości jest tylko pierwszy rozdział. Tytuł nie wskazuje też, że to autobiografia. Tak jak pisałam, nie wiem o czym dokładnie są pozostałe książki autorki, z tego co zdążyłam się zorientować to jest ich  kilka i chyba mają podobną tematykę. Na pewno w niedługim czasie poznam, bo to naprawdę interesująca książka.
"Wolna miłość" wydaje się być rozliczeniem z życiem, tym co przeżyła, 74- letnia dziś Roma Ligocka. Piękne ilustracje skłaniające do zastanowienia się nad tym, co symbolizują na pewno zachęcają do przeczytania książki. Było kilka rozdziałów, które szczególnie zapadły mi w pamięć: opowieść o perle, a drugi i wigilii, żałuję, że dalej nie pociągnięto wątku. Piękny był też wspomniany wyżej rozdział o miłości dojrzałej.
Polecam, warto przeczytać. Myślę, że jeśli ktoś sięgnie po książkę nie powinien się zawieść.