"Zacznę od nowa"- Dominika Smoleń

Autor: Dominika Smoleń
Tytuł: Zacznę od nowa
Liczba stron: 256
Data wydania: 2020 r.
Forma: książka papierowa
Wydawnictwo: Wydawnictwo Replika
Źródło: egzemplarz recenzencki

Jako, że jestem już dość długo po lekturze "Drogi do gwiazd" i |Gaming hause" Dominiki Smoleń, a premierę miały jej kolejne książki to stwierdziłam, że powinnam je przeczytać.
Na pierwszy rzut oka powieść wydaje się być lekka, szybka do przeczytania. Okładka jest w tonacji seledynowej, na niej młoda dziewczyna, już więc po tym możemy wnioskować dla jakiej grupy wiekowej jest ona przeznaczona.
Pierwszy rozdział trochę mnie rozczarował- zastanawiałam się nawet czy nie zrezygnować z lektury.Znów pojawił się temat seksu. Nie to, że mnie to obrzydza, czy potępiam ten bez zobowiązań, jednak nie podoba mi się opisany w taki sposób jak czyni to Dominika w tej książce czy w "Gaming hause".  Oprócz tego ni
Główna bohaterka- Grace mieszka ze swoim przyjacielem, studiuje. Coś jednak sprawia, że ta młoda dziewczyna po raz kolejny ucieka w alkohol, nie umie się bez niego obyć. Czy poradzi sobie z traumą i przezwycięży problem?
Choć ostatecznie wciągnęłam się w akcję i z ciekawością przeczytałam powieść to niestety nie mogę powiedzieć, że poruszane w niej tematy mogą być dla kogoś pomocą. Czy autorka zrobiła porządny research? Nie chce mi się w to wierzyć bowiem po macoszemu potraktowała temat alkoholizmu. Czytając ma się wrażenie, że odwyk to prosta rzecz, że można szybko wyjść z nałogu. Tak niestety nie jest, a walka o lepsze jutro pochłania wiele czasu i energii.

"Listy do A. Mieszka z nami Alzheimer"- Anna Sakowicz

Autor: Anna Sakowicz
Tytuł: Listy do A. Mieszka z nami Alzheimer
Liczba stron: 159
Data wydania: 2019 r.
Forma: książka papierowa
Wydawnictwo: Poradnia K
Źródło: egzemplarz recenzencki

Na tę książkę bardzo długo czekałam. Niedawno nawet byłam bliska jej zakupu, jednak ostatecznie dotarła do mnie na początku, mam nadzieję, że owocnej, współpracy z wydawnictwem "Poradnia K".
Tę książkę powinien przeczytać każdy: i dziecko i dorosły. Porusza ona bardzo ważny społecznie temat- pozycja dotyczy choroby Alzheimera.
"Listy do A.." to opowieść pisana z perspektywy małej dziewczynki. Narratorką jest kilkuletnia dziewczynka, której pewnego dnia zmienia świat. Do tej pory to ona odwiedzała babcię, to babuni mogła powierzyć wszelkie sekrety. Nagle staruszka staje się dziwna, przestaje pamiętać i zachowuje się jak dziecko. Czy rodzicom uda wytłumaczyć się Anielce co się dzieje, czy dziewczynka zrozumie czym jest Alzheimer?
Książka jest niesamowita i bardzo potrzebna. To idealna pozycja, dobry wstęp na rozmowę z dzieckiem gdy ktoś w rodzinie zacznie chorować na wyżej wspomnianą chorobę. Oczywiście dzięki "Listom do A. " poruszymy nie tylko temat choroby Alzheimera, ale również innych, znanych nam przypadłości wieku starczego. Ta książka to też dobry wstęp do rozmowy o tym co nieuniknione i spotka każdego z nas: o śmierci.
Bardzo, bardzo polecam tę pozycję. Jest ogromnie wzruszająca i wciągająca. Wiem, że autorka w jakimś stopniu na papier przelała swoje odczucia. Napisała o trudach opieki nad osobą chorą nie upiększając niczego, pokazując jak to wygląda w rzeczywistości. Oprócz walorów czytelniczych ma też inne. Jest przepięknie wydana: pismo i papier jak w pamiętniku, śliczne obrazki.

Słów kilka o rodzinie Wafelków czyli małe co nieco powieściach Joanny Krzyżanek

Autor: Joanna Krzyżanek
Tytuł: Porady na dziecięce sprawy. Rodzina Wafelków.
Liczba stron:
Data wydania: 2018 r.
Forma: książka papierowa
Wydawnictwo: Centrum Edukacji Dziecięcej
Źródło: egzemplarz recenzencki

                                       

                                

    Autor: Joanna Krzyżanek

Tytuł: Dobre maniery dla dzieci. Rodzina Wafelków.

Liczba stron: 144

                                                       Data wydania: 2019

                                                       Forma: książka papierowa

                                 Wydawnictwo: Centrum Edukacji Dziecięcej

                                                        Źródło: egzemplarz recenzencki

Bywają blogi, które skupiają się na tylko jednym gatunki literatury: na przykład na fantastyce lub na książkach dziecięcych. I może u mnie brak tego pierwszego gatunku bo niestety z nim mi po prostu nie po drodze, ale za to po książki dziecięce sięgam często. Nie dlatego, że jestem mamą (życie ułożyło się tak, że jestem ciocią, dzieciaki mają 7 i 5 lat). U mnie jest inaczej. Ja po prostu lubię czasem sięgnąć po książki dziecięce (przeczytać nowość lub powrócić do tej przeczytanej lata temu).
Po "Rodzinę Wafelków" sięgnęłam z dużym zaciekawieniem. Pierwszym co przyciągnęło mój wzrok była okładka oraz format, a także kolorystyka. Jednak to wszystko wydaje się (tylko wydaje się) być mniej ważne jeśli weźmiemy pod uwagę treść.
Nie będę ukrywać i napiszę od razu: te książki warto przeczytać! Są napisane prostym językiem, ciekawe, pięknie zilustrowane. Po prostu bajka!
"Porady na dziecięce sprawy" to pierwszy tom opowieści o rodzinie Wafelków. Tu poznajemy Filipa i Lusię oraz ich nietuzinkową rodzinę. Autorka w tej książce porusza bardziej praktyczne tematy jak na przykład dobór plecaka, zdrowe odżywianie czy noszenie odblasków. Każdy rozdział zakończono krótkim poradnikiem, edukacją dzieci.
Drugi tom w konstrukcji oraz ilustracji nie różni się od poprzedniego. Są wcześniej wspomniane podsumowania, podział na rozdziały czy poruszanie ważnych dla dzieci tematów. Jednak tu bardziej skupiono się na savoir vivre dla dzieci, edukowaniu o tym jak należy się zachowywać w trudniejszych dla dzieci sytuacjach, jakie błędy można popełnić i- jak je naprawić.
Jak już wyżej wspomniałam- serdecznie polecam tę książkę. Warto przeczytać, choćby ze względy na walor edukacyjny.

"Masz wiadomość"- Agata Przybyłek

Autor: Agata Przybyłek
Tytuł: Masz wiadomość
Liczba stron: 368
Data wydania: 2020 r.
Forma: książka papierowa
Wydawnictwo: Czwarta Strona
Źródło: egzemplarz recenzencki (księgarnia Tania Książka)

Jeśli ktoś śledzi mojego bloga od dłuższego czasu to wie, że bardzo cenię sobie powieści rodzimych autorów, a Agata Przybyłek jest jedną z moich ulubionych autorek. Czy wobec tego potrafię być krytyczna? Czy potrafię napisać, że coś jest nieciekawe, kiepskie? Czy "Masz wiadomość" była taką książką? Zapraszam do dalszej lektury.
Mimo, że ogromnie cenię sobie twórczość Agaty Przybyłek to ta książka odrobinę mnie rozczarowała. Fabuła okazała się wciągająca (do tego stopnia, że przeczytałam powieść w jeden wieczór), więc czegóż brakowało? Otóż "Masz wiadomość" to pozycja w całej rozciągłości poświęcona tylko jednemu tematowi: miłości. Nie ma wielu wątków pobocznych, liczy się tylko jedno.
Bohaterką jest młoda dziewczyna, studentka Julia. Swego czasu przeżyła rozczarowanie miłosne- dodam, że nie byle jakie- skutkiem był odwołany ślub. Teraz usiłuje ułożyć sobie życie. Za namową przyjaciółki zakłada konto na portalu randkowym.
Drugim bohaterem jest Adam, również starający się poukładać swoje życie. Na portalu randkowym szukał rozmowy. Co się dalej wydarzyło- wiadomo.
Czy książkę polecam? Szczerze mówiąc- przy okazji tej nowości (powieść wydano raptem troszkę ponad miesiąc temu) mam ogromną zagwozdkę. Bo, jak pisałam wyżej- historia okazała się wciągająca i dość ciekawa to pod koniec okazało się, że za dużo słodyczy dość mocno przeszkadza. W "Masz wiadomość" wszystko układało się dobrze, oczywiście do czasu.
Autorka zastosowała tu ciekawy zabieg dotyczący zakończenia. Czy okaże się szczęśliwe tak jak każde? Czy stanie się wręcz odwrotnie? Oczywiście nie zdradzę, a odpowiedź możecie poznać sięgając po tę najnowszą książkę Agaty Przybyłek.
Patrząc na tytuł mam w głowie głośny film z Meg Ryan i Tomem Hanks'em pod tym samym tytułem. Co ciekawe- autorka wspomina, że powieść napisała inspirując się wydarzeniami ze swojego życia.

"Szczerze"- Donald Tusk

Autor: Donald Tusk
Tytuł: Szczerze
Liczba stron: 416
Data wydania: 12 grudnia 2019 .
Forma: książka papierowa
Wydawnictwo: Wydawnictwo Agora
Źródło: egzemplarz recenzencki

Różnimy się. Każdy z nas ma inne poglądy oraz wartości. Nie chciałabym by ten post stał się miejscem, gdzie pojawi się nienawiść polityczna. Ba! Chcę by moja opinia była całkowicie apolityczna toteż nie zamierzam się skupiać na tej dziedzinie, a na samej książce.
Często bywa, że zanim ja sięgnę po daną pozycję- przejmuje ją moja mama (w której opinie nie zawsze wierzę, a te o książce chcę sobie sama wyrobić). Już podświadomie, a później słysząc co nieco wiedziałam, że będę zadowolona z tego, że sięgnęłam po książkę. Tak też było.
"Szczerze" to dziennik pisany przez szefa Rady Europejskiej Donalda Tuska. Początek jest również początkiem belgijskiej przygody byłego premiera na wyżej wspomnianym stanowisku. Dzięki tej pozycji możemy przeczytać nie tylko o jego pracy zawodowej, zależnościach między różnymi krajami, ale też o życiu prywatnym. O polskiej polityce oraz obozie dziś rządzącym jet niewiele i, jak wcześniej wspominałam- nie ma tu mowy o mowie nienawiści, co usilnie stara się wmówić Donaldowi Tuskowi.
Miło spędziłam czas czytając "Szczerze". Przypomniałam sobie niektóre wydarzenia, o których po latach człowiek niezbyt pamięta, a wtedy myślał, że pamięć o nich nie zgaśnie. O czym mówię? O różnego rodzaju atakach przeprowadzonych przez Państwo Islamskie, o pożarze katedry Notre Dame.
Ujmuje mnie również szacunek Donalda Tuska do różnych osób, niekoniecznie z jego obozu politycznego. W swoim dzienniku dużo miejsca poświęca brytyjskiemu brexitowi oraz roli U nii Europejskiej. Wspomina swoją pracę z różnymi politykami oraz prezydentami krajów, między innymi z Hollandem, Macronem, Theresą May, Davidem Cameronem czy też Donaldem Trumpem.
Książkę podzielono na rozdziały, a ich wyznacznikami są lata.
Szczególne wzruszenie ogarnęło mnie podczas czytania rozdziału wspominającego śmierć Pawła Adamowicza- zamordowanego prezydenta Gdańska, a prywatnie przyjaciela Donalda Tuska.
Na okładce oczekujemy pięknych fotografii, wygładzonych twarzy- to mocno przyciąga wzrok. Tu, mimo, że fotografia jest mocno realistyczna, pokazana bez ingerencji programów graficznych. Myślę, że i tu osiągnięto cel, jakim jest zainteresowanie czytelnika/ Również w środku można znaleźć ciekawe zdjęcia zarówno prywatne jak i te z oficjalnych spotkań.
Książkę polecam wszystkim- zarówno zwolennikom jak i przeciwnikom polityki Donalda Tuska. Potraktowałabym ją jako część biografii (bo obejmuje tylko 5 lat).

"Eleanor & Grey"- Brittainy C. Cherry

Autor: Brittainy C. Cherry
Tytuł: Eleanor & Grey
Liczba stron: 472
Data wydania: 2019 r.
Forma: książka papierowa
Wydawnictwo: Wydawnictwo Filia
Źródło: egzemplarz recenzencki

Mam zagwozdkę. Otóż książka znajduje się w kategorii "książki dla kobiet". Mam mieszane uczucia co do umieszczenia jej w tej kategorii. Sklasyfikowałabym ją raczej jako "young adult" czyli opowieść o młodych ludziach uczących się, kończących szkołę czy rozpoczynających nowe życie.  Do książek dla kobiet zaliczyłabym już powieści o kobietach bardziej dojrzałych, pracujących czy zmagającymi się innymi problemami.
Ale, ale! Ten krótki wstęp nie miał na celu Was zniechęcić! Przeciwnie. Ostatnimi czasy zorientowałam się, że pozycje pisane przez Brittainy C. Cherry to gwarancja mile spędzonego czasu. Sięgając po książki tej autorki wiem, że się w nich zatracę oraz niestety- szybko skończę (z "Eleanor i Grey'em" spędziłam tylko jeden wieczór). Są naprawdę niesamowite, z niezwykłą przyjemnością i ciekawością oddaję się lekturze powieści pani Cherry.
Może wydawać się, że takich książek napisano już wiele, że są sztampowe i mało odkrywcze. Zaczynając ma się wrażenie, że podobną opowieść już czytaliśmy. Na szczęście jest ono krótkotrwałe.
Eleanor i Graysona poznajemy w momencie gdy są jeszcze nastolatkami. Ona- zamknięta w sobie miłośniczka Harry'ego Pottera, on- popularny w szkole. Czy tak różne charakterem osoby porozumieją się? Czy to co ich łączy ma szanse przetrwać lata?
O tej powieści napisać można wiele, jednak muszę opanować tę chęć by nie zdradzać Wam zbyt wiele i nie odbierać radości z lektury. Zapewnić mogę, że jest to książka niesamowicie wciągająca, poruszająca trudne tematy, między innymi śmierć oraz sposoby radzenia sobie po stracie kogoś bliskiego.
Jest po prostu warta przeczytania. Gdybyśmy jednak odeszli od treści, a skupili się na okładce to użyto tu bardzo ładnych kolorów. Zachęca do sięgnięcia po nią.

"Króliki z Ravensbrück"- Anna Ellory

Autor: Anna Ellory
Tytuł: Króliki z Ravensbrück
Liczba stron: 448
Data wydania: 14 stycznia 2020 r.
Forma: książka papierowa
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Źródło: egzemplarz recenzencki

Zawsze przy okazji takiej literatury, obojętnie czy opisanej na faktach czy stworzonej z fikcji literackiej pojawia się myśl, że jeszcze tylko przez krótki czas będziemy mogli przeczytać książki napisane przez osoby, które coś takiego przeżyły lub inspirowane wydarzeniami z II wojny światowej.
Tak było też tym razem, przy okazji lektury książki "Króliki z Ravensbrück". Tu dochodzi też jeszcze jedna rzecz- oprócz przeczytania wspomnień z II wojny światowej porusza się również temat upadku muru berlińskiego i symbolicznego połączenia się Niemiec Wschodnich i Zachodnich.
W takich czasach żyje nasza bohaterka- Miriam. Jej przyjazd do ojca jest bardzo trudny: oprócz samego bycia z nim musi się też pożegnać na zawsze. Choroba sprawia, że starszy człowiek jest słaby, powtarza tylko jedno imię- Frida. Na Miriam powyższa sytuacja ogromnie wpływa- po śmierci ojca zostanie całkowicie sama bowiem mama zmarła wcześniej.
Po tę pozycję sięgnęła najpierw moja mama. Przestraszyła mnie twierdząc, że nie da rady jej skończyć. Ja jednak instynktownie czułam, że przeczytam coś niesamowicie interesującego,  pouczającego. Cieszę się, że tym razem miałam rację. Książka zawiera dużo tajemnic, jedna z nich dotyczy ubrania więziennego, które Miriam znajduje w szafie matki.
Nieustannie dziwiło mnie jak niewiele ta kobieta wiedziała o swojej rodzinie. Odnosiłam wrażenie, że żyła w złotej klatce, a rodzice niewiele jej mówili. Wpływ na to też miał pewien mężczyzna, o którego istnieniu dowiadujemy się dość późno. Czy Miriam odkryje tajemnicę pasiaka i Fridy? Jaki wpływ na jej życie będą mieć znalezione przez nią listy?
Książka pokazuje jak wielką siłę ma manipulacja, jak łatwo można ulec pozorom oraz jak wiele zła wyrządza jeden człowiek drugiemu.
Cieszę się, że mogłam przeczytać "Króliki z Ravensbrück". Zastanawia mnie w jakiej części ta opowieść jest inspirowana wydarzeniami, fikcją, a w jakiej prawdziwa.

"Tak smakuje miłość"- Agata Przybyłek

Autor: Agata Przybyłek
Tytuł:  Tak smakuje miłość
Liczba stron: 352
Data wydania: 2019 r.
Forma: książka papierowa
Wydawnictwo: Czwarta Strona
Źródło: egzemplarz recenzencki

Rzadko kupuję książki. Częściej czytam te, które otrzymuję w ramach współpracy recenzenckiej z różnymi wydawnictwami czy księgarniami. Logiczne jest więc, że najpierw staram się opisać moje wrażenia z lektury tej książki, którą otrzymałam od wyżej wspomnianych podmiotów. A jednak nie są to jedyne typy pozycji, które czytuję: choć rzadziej, wypożyczam również książki z biblioteki czy o dziwo- kupuję!
Dziś słów kilka o powieści, którą zakupiłam na ostatnich Krakowskich Targach Książki. Wiem, że minęło już trochę czasu, ale na pewno zdajecie sobie sprawę, że własne książki muszą trochę poleżeć...
Nie wiem co się dzieje, ale ostatnio mam zastoje czytelnicze. Po cięższej lekturze lub znudzeniu daną książką sięgam po coś, co wyszło spod pióra Agaty Przybyłek. Jej powieścin to gwarancja dobrze spędzonego czasu, miłych wrażeń, oraz nie oszukujmy się, tego co najlepsze.
Tę autorkę poznaliśmy już z różnych stron. Często zastanawiam się co jeszcze ta Pani wymyśli. I za każdym razem jestem szczerze zdziwiona i pełna zachwytu tym co czytam.
Tym razem Agata Przybyłek zabiera nas w świat pisarsko- kulinarny. Główne skrzypce gra Ola, blogerka kulinarna, szczęśliwa mężatka. Pewnego dnia wydarza się coś, co sprawia, że jej poukładany świat zatrząsł się w posadach. Czy Ola sobie poradzi? Czy jej życie się mocno zmieni? Co z tym wspólnego ma pewien pisarz?
Książka to naprawdę interesująca pozycja. Autorka w niej połączyła ciekawe wątki, na przykład ten związany z zawodem Oli. Z kart niemal czuć zapachy potraw gotowanych przez  naszą bohaterką. Trudno powstrzymać się od podjadania.  Jednak dałam radę.
Czy ja dobrze zrozumiałam, że będzie drugi tom? Jeśli tak- bardzo się cieszę, nigdy dość książek Agaty.

"Przekroczyć granice"- Katie McGarry

Autor: Katie McGarry
Tytuł: Przekroczyć granice
Liczba stron: 496
Data wydania: 8 czerwca 2016 r.
Forma: książka papierowa
Wydawnictwo: Wydawnictwo Muza
Źródło: egzemplarz recenzencki

Bywa, że książki, po które sięgam są dla mnie zaskoczeniem. Jeśli chodzi o "Przekroczyć granice" to pozycja musiała się sporo naczekać bym po nią sięgnęła. Kto wie, czy gdybym zdecydowała się na jej przeczytanie wcześnie mój odbiór byłby taki sam jak teraz? Nie ma co gdybać- mój stosik wstydu (czyli książek, które już bardzo długo czekają na przeczytanie).
To prawda, zdarza mi się sięgać po literaturę młodzieżową, ale nie jest to mój ulubiony gatunek. "Przekroczyć granice" to powieść, którą zdecydowanie mogę polecić i to nie tylko młodzieży, ale też osobom starszym niż te "naście lat".
Główną bohaterką jest młoda dziewczyna zmagająca się z traumą po wydarzeniu, które spotkało ją w przeszłości. Wychowywana przez ojca i jego nową żonę stara się przypomnieć sobie to wydarzenie, o którym wspomniałam wcześniej. Regularnie uczęszcza do psychologa.
Noah to samotnik nie przejmujący się nauką, nie stroni też od używek, narkotyków.  Również uczęszcza do psychologa.
Tych dwóch osób tylko pozornie nic nie łączy. Tak naprawdę mają ze sobą wiele wspólnego i rozumieją się dobrze. Oboje przeżyli wiele, przeżyli coś, co raz na zawsze zmieniło ich życie. Czy Noah jest osobą niewartą uwagi, jednym z tych, którym nie trzeba pomagać bowiem wiadomo, że nie wykorzystają danej im szansy? Czy Echo Emmerson uda się odzyskać dawne życie?
Naprawdę polecam tę książkę. Sięgając po nią nie sądziłam, że trafię na tak ciekawy przykład literatury young adult. Powieść pokazuje, że w przypadku wiele osób ich zachowanie to tak naprawdę wołanie o pomoc, stwarzanie pozorów. Z ciekawością czekałam na to co się wydarzy, czy Echo przypomni sobie traumatyczną noc.
Książka wywołuje wiele emocji: od złości na los po współczucie. Pokazuje też, że nie zawsze ludzie są tacy jak ich sobie wyobrażamy. Spotkania mogą rozczarowywać bowiem upływ czasu może sprawić, że kogoś idealizujemy.

"Najmilszy prezent"- Agnieszka Krawczyk [t.1]

Autor: Agnieszka Krawczyk
Tytuł: Najmilszy prezent [t. 1]
Liczba stron:
Data wydania: 2019 r.
Forma: książka papierowa
Wydawnictwo: Wydawnictwo Filia
Źródło: egzemplarz recenzencki (księgarnia Tania Książka)

Liczę i liczę i wychodzi, że powieści Agnieszki Krawczyk znam od ponad dekady! Pierwsze moje spotkanie z tą autorką to "Napisz na priv". Dziś z przyjemnością wracam do jej twórczości i z chęcią odwiedzam ją na Targach Książki, na których bywam (czyli  Warszawa i Kraków). Przyznaję się, że miałam trochę przerwy od powieści pani Krawczyk, ale na bieżąco śledziłam premiery. Jako że uparłam się, że przeczytam wszystkie świąteczne książki sumiennie prę dalej.
"Najmilszy prezent" to pierwszy tom nowej sagi (ulica Wierzbowa). Opowiada o codziennym życiu mieszkańców wyżej wspomnianej ulicy Wierzbowej. Przekrój bohaterów i ich cech charakteru jest duży. Jest uparta i wywyższająca się, dbająca o wszelkie pozory Ewa, dwie bibliotekarki- pani Flora i jej następczyni, samotna matka z dwojgiem dzieci, lekarz, młoda kobieta szukająca odpoczynku u ciotki i jeszcze paru innych. Główne skrzypce gra przesympatyczna staruszka, pani Flora, którą niektórzy mogliby uznać za osobę wścibską, a tak nie jest. W niej trochę widzę siebie. Tak jak ona chciałabym dla wszystkich dobrze. Florze nie można odmówić mądrości życiowej.
Przy książce bardzo miło spędziłam czas. Nie mogłam się od niej oderwać. Dziwi mnie tylko, że mimo tego, że naprawdę ogromnie mnie wciągnęła jej przeczytanie zajęło mi dwa-trzy dni (w takich przypadkach inne po prostu połykałam w ciągu wieczora).
Agnieszka Krawczyk pisząc książkę wykonała naprawdę dobrą robotę. Na pewno musiała poświęcić dużo czasu by poznać tajniki pasji głównej bohaterki, Flory, która interesuje się roślinami, epistolografią. Daje przedmiotom drugą szansę i bardzo pięknie mówi o książkach. Tłem "Najmilszego prezentu" jest planowane odejście do domu opieki Flory- staruszka powoli podupada na zdrowiu oraz czuje się niepotrzebna. Czy sąsiedzi powstrzymają ją od tego kroku?
Czy należy do grupy "książki dla kobiet"? Tym razem- zdecydowanie nie! Powinna zaciekawić również mężczyzn.
Książkę serdecznie polecam, cieszę się, że powstanie kolejny tom, na który będę z niecierpliwością czekać. No i widzicie- znalazła się i całkiem pozytywna recenzja, z czym ostatnio u mnie niestety trudno...