"Narkotyki, anoreksja i inne sekrety"- Beata Pawlikowska

Autor: Beata Pawlikowka
Tytuł: Narkotyki, anoreksja i inne sekrety
Liczba stron: 354
Data wydania: 2017 r.
Forma: książka papierowa
Wydawnictwo: Wydawnictwo Edipresse Polska
Źródło: egzemplarz recenzencki

Niesamowicie zmęczyła mnie ta pozycja, jednak nie dlatego, że jest nudna. Przeciwnie- decyzja o jej lekturze to bardzo dobry wybór. To nic, że "męczyłam" ją niemal trzy tygodnie (ostatnimi czasy niczego tak długo nie czytałam), nie żałuję ani chwili przy niej spędzonej! Ani jednej choć chwilami ogarniało mnie zniechęcenie do samej siebie, do tego, że nie mam czasu, że tak trudno mi sobie z nią poradzić.
Ta pozycja jest bardzo potrzebna. Powinna trafić do każdego rodzica nastolatka, każdy powinien ją przeczytać.
Beata Pawlikowska znana jest wielu osobom. Kobieta- orkiestra jak to się mówi. Fotograf, ilustratorka książek, podróżniczka, prowadziła audycje radiowe. Prywatnie była żona Wojciecha Cejrowskiego.
Mimo, że nie jest psychologiem pokusiła się o napisanie poradnika dla osób z uzależnieniami. Na początku, w związku z brakiem kompetencji zawodowych (wiedziałam wcześniej czym się zajmuje) miałam obiekcje co do napisanej przez nią książki. Moje myśli krążyły wokół tego, że to kolejna celebrytka, która próbuje zaistnieć nie znając tematu. W miarę czytania zmieniałam zdanie. Autorka, jak już wspomniałam temat różnych uzależnień: od alkoholu po narkotyki i jedzenie. Mówi o anoreksji, bulimii i depresji. Zadacie pytanie skąd więc czerpie wiedzę- otóż niestety z doświadczeń. Chorowała na anoreksję, bulimię i depresję.
Co najbardziej utkwiło mi w głowie?  Stwierdzenie, że to rodzice w jakimś stopniu są winni problemom dzieci, że te choroby to rozpaczliwa prośba, krzyk o zwrócenie uwagi.
Polecam tę książkę, jest naprawdę warta przeczytania.

"Komputerowy ćpun"- Krzysztof Piersa

Autor: Krzysztof Piersa
Tytuł: Komputerowy ćpun
Liczba stron: 280
Data wydania: 18 listopada 2015 r.
Forma: książka papierowa
Wydawnictwo: Wydawnictwo Muza
Źródło: egzemplarz recenzencki (empik.com)

Poradniki są nudne! Z takim zdaniem spotykamy się bardzo często, a taka literatura nie jest zbyt chętnie kupowana (są ludzie, którzy lubią taki gatunek, lub potrzebują porady w danym temacie).
Książka Krzysztofa Piersy to pozycja, którą powinien przeczytać każdy.
W dzisiejszych czasach czasach w niemal każdym domu jest komputer podłączony do internetu. Często nie zdajemy sobie jak wielki wpływ ma on na nasze życie.
Popularność komputerów i gier zaczęła się pod koniec lat 90-tych XX wieku. W miarę upływu czasu grafika oraz funkcjonalności tego sprzętu zaczęły się poprawiać. Coraz częściej również można zaobserwować uzależnienie od gier czy internetu.
Najbardziej narażone na uzależnienie się są osoby w wieku 10- 18 lat, czyli nastolatki. Często głównym tematem rozmowy wśród nastolatków są właśnie gry komputerowe, misje, sposoby walki z "przeciwnikami". Przed komputerem spędza się czas po szkole lub nawet i całe noce.Jak sam autor książki wspomina- dziś trudno jest obejść się bez komputera, lecz ważne jest by swój wolny czas poświęcać różnym aktywnościom: fizycznym (na przykład siłownia) jak takim związanym z hobby. Komputer nie zastąpi kontaktu z żywym człowiekiem, choć wielu osobom może się tak wydawać.
"Komputerowy ćpun" to pozycja naprawdę warta zakupu. Wywołuje emocje, edukuje oraz może przyczynić się do zmiany postępowania. Być może komuś pomoże: znajdziemy w niej cenne rady.
W początkowych rozdziałach Krzysztof Piersa pisze o tym w jakich okolicznościach w jego domu pojawił się komputer. Opowiada o zakupach gier, klasyfikuje je ze względu na rodzaj. Jego historia napawa optymizmem- udało się pokonać mu nałóg, choć jak sam przyznaje, miał więcej szczęścia niż jego koledzy.
Książka podzielona jest na dwie części: pierwsza dotyczy głównie osoby autora i jego walki z uzależnieniem, druga- to pomoc dla rodzin, znajomych czy partnerów nałogowych graczy. Znajdziemy tam słowniczek pojęć związanych z grami (to dobre rozwiązanie, dzięki temu można dowiedzieć się o czym mówi maniak komputerowy, jakie wybiegi stosuje), otrzymamy również rady jak przeciwdziałać).
Nie będę ukrywać- na początku przyjemnie było powspominać sobie jak to było jak u mnie pojawił się komputer. Później jednak zrobiłam rachunek sumienie. Nie napawa on optymizmem.Wprawdzie nie gram w gry RPG, MMORPG strategiczne czy ekonomiczne, czasem zajrzę do przeglądarkowych, to jednak ilość spędzanego przeze mnie czasu przed komputerem przeraża. Poszukiwanie różnych informacji, blog, fora to pożeracze czasu, a jednak wieczory spędzam głównie przed komputerem. Postęp technologiczny sprawił, że z internetu można skorzystać również poprzez smartfony- słowem- jest dostęp w każdym miejscu i w każdej sytuacji.

http://www.empik.com/